Dövlətin siyasi sabitliyi yalnız inzibati idarəçilikdən asılı deyil. Cəmiyyətin müxtəlif təbəqələrini ümumi dövlət maraqları ətrafında birləşdirən ideoloji və mənəvi çərçivə də dövlətçilik üçün mühüm əhəmiyyət daşıyır. Azərbaycan müstəqilliyini bərpa etdikdən sonra belə bir ümumiləşdirici ideyanın formalaşdırılması mühüm siyasi və ictimai vəzifələrdən biri idi.
1993-cü ildən sonrakı mərhələdə azərbaycançılıq anlayışı milli dövlətçilik kontekstində daha sistemli şəkildə işlənməyə başladı. Rəsmi mənbələr sonrakı illərdə azərbaycançılıq ideyasının cəmiyyəti birləşdirən ideoloji əsaslardan biri kimi formalaşdırıldığını qeyd edir. Bu yanaşmanın əsas məzmunu milli mənsubiyyət, dövlətçilik və vətəndaşlıq anlayışlarının qarşılıqlı əlaqələndirilməsi idi.
Ulu Öndər Heydər Əliyevin dövlətçilik konsepsiyasında milli birlik məsələsinin xüsusi əhəmiyyət daşıması da bu kontekstdə izah edilə bilər. Azərbaycan çoxmillətli və çoxkonfessiyalı cəmiyyətə malikdir. Buna görə ümumi dövlət ideyasının müxtəlif etnik, dini və sosial qrupların hüquq və maraqlarını vahid siyasi məkan daxilində birləşdirməsi dövlət sabitliyi baxımından mühüm məsələ idi.
1995-ci il Konstitusiyasının preambulasında Azərbaycan xalqının çoxəsrlik dövlətçilik ənənələrini davam etdirmək iradəsinin ifadə olunması milli dövlətçilik düşüncəsinin hüquqi sənəddə əksini tapmasının nümunəsidir. Bu, tarixi yaddaşla müasir dövlət institutları arasında siyasi-hüquqi əlaqənin qurulmasını göstərir.
Bu baxımdan 1993-cü il, 3 oktyabr — Ulu Öndər Heydər Əliyevin Prezident seçilməsi ilə Azərbaycan tarixinin yeni mərhələsi başlandı. Həmin mərhələdə dövlətçilik yalnız inzibati idarəetmə məsələsi kimi deyil, milli birlik, vətəndaşlıq və ümumi siyasi kimliklə əlaqəli kompleks proses kimi formalaşdı. Azərbaycançılıq ideyasının dövlətçilik məzmunu da bu siyasi və ictimai transformasiyanın mühüm elementlərindən biri oldu.
Yasəmən Səfərova,
YAP Nizami rayon təşkilatının “İ.Məmmədov küçəsi, 53” ərazi partiya təşkilatının sədr müavini
