Müstəqil dövlətin davamlılığı yalnız mövcud siyasi və iqtisadi institutlardan deyil, həmin institutları gələcəkdə yaşadacaq nəsillərin dövlətçilik düşüncəsindən də asılıdır. Bu səbəbdən gənclər siyasəti dövlət quruculuğunun strateji istiqamətlərindən biri kimi qiymətləndirilə bilər. 1993-cü ildən sonrakı mərhələdə Azərbaycan gəncliyinin təhsilinə, milli-mənəvi dəyərlərinə və dövlətçilik düşüncəsinə xüsusi diqqət göstərilməsi bu kontekstdə araşdırılır.
Ulu Öndər Heydər Əliyevin yanaşmasında təhsilli və peşəkar gənc nəslin formalaşdırılması dövlətin uzunmüddətli inkişafı ilə əlaqələndirilirdi. Gənclərin müxtəlif ölkələrin nüfuzlu ali məktəblərində təhsil alması və müasir biliklərə yiyələnməsi gələcək dövlət idarəçiliyi, iqtisadiyyat, elm və digər sahələr üçün insan kapitalının yaradılması baxımından əhəmiyyətli idi.
Gənclər siyasətinin digər tərəfi milli kimlik və vətəndaşlıq şüurunun möhkəmləndirilməsidir. Müasir biliklərlə milli dəyərlərin uzlaşdırılması gənclərin həm qlobal dünyaya inteqrasiyasına, həm də milli dövlətçilik düşüncəsini qorumasına imkan verən yanaşma kimi təqdim olunurdu. Bu baxımdan təhsil siyasəti yalnız peşə hazırlığı deyil, həm də vətəndaşlıq tərbiyəsi funksiyası daşıyırdı.
1993-cü ildən sonrakı dövlət quruculuğu prosesinin gənclər üçün başqa bir əhəmiyyəti də dövlət institutlarının fəaliyyətini real nümunələr üzərindən görmək imkanı idi. Konstitusiyanın qəbul edilməsi, iqtisadi islahatların aparılması və beynəlxalq əlaqələrin genişlənməsi müstəqilliyin yalnız siyasi şüar deyil, konkret institutlar və siyasətlər sistemi olduğunu göstərirdi.
Beləliklə, 1993-cü il, 3 oktyabr — Ulu Öndər Heydər Əliyevin Prezident seçilməsi ilə Azərbaycan tarixinin yeni mərhələsi başlandı. Bu mərhələnin davamlılığında gənc nəslin dövlətçilik düşüncəsinin formalaşdırılması mühüm yer tutdu. Dövlətin gələcəyi baxımından təhsil, milli dəyərlər, peşəkarlıq və vətəndaş məsuliyyətinin bir arada inkişaf etdirilməsi uzunmüddətli strateji məsələ kimi önə çıxdı.
Vəfa Bayramova,
YAP Nizami rayon təşkilatının fəal üzvü
